Πάνος Παπαϊωάννου  Χρυσόστομος Καραντωνίου

«Τις πιο ωραίες ιστορίες στο τραγούδι τις έχουν γράψει παρέες. Διαχρονικά και εξακολουθητικά. Άλλη μια ωραία παρέα, ξεκίνησε πριν λίγο καιρό με δώδεκα τραγούδια να γράφει την αρχή μιας γοητευτικής ιστορίας...». Έτσι αναφερόταν στο δελτίο τύπου για το δίσκο «Ο χορός των ημερών» και έμελλε να το διαπιστώσουμε και ιδίοις όμμασι.

Ο τραγουδιστής Πάνος Παπαϊωάννου, με συνοδοιπόρους τον συνθέτη Χρυσόστομο Καραντωνίου και τον στιχουργό Δημήτρη Παπαχαραλάμπους δημιούργησαν τον «χορό των ημερών» στον οποίο «μπήκαμε» το βράδυ της Πρωτομαγιάς στο Ρυθμό Stage και αφεθήκαμε στη δύναμη και το πάθος του!

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με τα «Μεροκάματα» που έχουν αγαπηθεί από το κοινό και σαν κομμάτι είχε και ένα λόγο παραπάνω να ακουστεί, λόγω της ημέρας. Με κομμάτια από το δίσκο «Ο χορός των ημερών», μια πολύ προσεγμένη δουλειά που κυκλοφόρησε μόλις πριν ένα μήνα, κύλησε όπως ήταν αναμενόμενο και θεμιτό ένα μεγάλο μέρος της βραδιάς. Μεταξύ αυτών ακούσαμε το «δίπλα μου», το «τραγούδι της ψυχής» που αφιερώθηκε στο Νίκο Μαμαγκάκη ο οποίος έχει γράψει και τους στίχους, καθώς και το «Είκοσι αιώνες» με τη Δήμητρα Γαλάνη να ανεβαίνει στην σκηνή και παίρνοντας τη θέση της ανάμεσα στον Πάνο και στο Χριστόφορο να το ερμηνεύει μαζί τους, τιμώντας με την παρουσία της και τη μοναδική φωνή της καλλιτέχνες και κοινό.

Ένα επίσης μεγάλο μέρος της βραδιάς μας βρήκε να απολαμβάνουμε επανεκτελέσεις και διασκευές αγαπημένων τραγουδιών των Ορφεά Περίδη, Σωκράτη Μάλαμα, Αλκίννοου Ιωαννίδη, Θανάση Παπακωνσταντίνου, Σταύρου Ξαρχάκου, Θάνου Μικρούτσικου κ.α. που ερμηνεύτηκαν με εκπληκτικό τρόπο από τους εξαιρετικούς τόσο φωνητικά όσο και μουσικά Πάνο Παπαϊωάννου και Χρυσόστομο Καραντωνίου. Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκάλεσε το τραγούδι «ο άνεμος φυσάει», διασκευή ενός γαλλικού τραγουδιού, ενώ από τη βραδιά δεν έλειψε και η αφιέρωση στο συνθέτη Βασίλη Δημητρίου, που έφυγε από τη ζωή πριν λίγες μέρες. Σε αυτό το σημείο, πέρα από το ταλέντο των καλλιτεχνών που βρέθηκαν εκείνο το βράδυ επί σκηνής, διακρίναμε και το ήθος τους, τη σεμνότητα και το σεβασμό στα τραγούδια που είχαν δανειστεί για το πρόγραμμα τους. Και αυτή η άποψη παγιώθηκε μέσα μου όταν άκουσα τη γεμάτη συναίσθημα ερμηνεία του Πάνου Παπαϊωάννου στο τραγούδι «Αγάπη (Πόσο πολύ σ' αγάπησα)».

 

 

Τον Πάνο Παπαϊωάννου και το Χρυσόστομο Καραντωνίου συνόδευσαν εκείνο το βράδυ επί σκηνής οι ταλαντούχοι μουσικοί Σωκράτης Γανιάρης, Χρήστος Δαλιάνης και Ανδρέας Αρβανίτης που έδωσαν μία έξτρα δόση έντασης στα τραγούδια με τους ήχους των κρουστών, του βιολιού, του λαούτου και της κρητικής λύρας.

Το βράδυ έκλεισε όπως ξεκίνησε, ενώ προηγουμένως ακούσαμε ένεκα της ημέρας το «τίποτα δεν πάει χαμένο» και χορέψαμε το «βαλς των ημερών». Καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας της 1ης Μαΐου απολαύσαμε τις αψεγάδιαστες φωνές και τις υπέροχες μελωδίες του Πάνου Παπαϊωάννου και του Χρυσόστομου Καραντωνίου, δύο καλλιτεχνών με πολύ ταλέντο, μεράκι και γνώση για τη μουσική, που τη μοιράστηκαν και τη μετέφεραν στο κοινό με πολύ πάθος και αγάπη.

«Αχ, τα τραγούδια είν' ευχή» κι όταν δίνονται με όμορφο τρόπο και αγάπη είναι ευλογία. «Γι' αυτά που θα γίνουν διψάει ο καιρός...», κι εμείς «διψάμε» να δούμε αυτή την παρέα να «γεννά» κι άλλες τέτοιες όμορφες ιστορίες, γράφοντας παράλληλα τη δική της στο μουσικό στερέωμα!