Βασίλης Καζούλης Νίκος Ζιώγαλας και On The Road

Βασίλης Καζούλης και Νίκος Ζιώγαλας... Δύο σημαντικοί τραγουδοποιοί και ας μου επιτραπεί ένας πιο προσωπικός τόνος - σπουδαίες προσωπικότητες που διατηρούν αναλλοίωτο το αρχέγονο πάθος τους για την μουσική. Μεταξύ αυτών οι μουσικές και οι εποχές...

Από τα πιο μικρά απομονωμένα μπαράκια στης Ελλάδας, τις μικρές πόλεις και τα όμορφα νησιά μέχρι τις μεγάλες μουσικές σκηνές της Αθήνας αλλά και της συμπρωτεύουσας, το εκρηκτικό δίδυμο Βασίλης Καζούλης – Νίκος Ζιώγαλας θα εφευρίσκει πάντα τον τρόπο να μας παρασέρνει σε ένα ταξίδι αλλιώτικο από τα άλλα.

Φέτος ο κόσμος είχε την ευκαιρία να τους απολαύσει σε μια πληθώρα παραστάσεων, εντός και εκτός των Αθηναϊκών τειχών, με εξαιρετικούς πάντα μουσικούς να συνοδεύουν τα τραγούδια τους. Το Σάββατο 25 του Απρίλη βρεθήκαμε στο Ρυθμό Stage, στην καρδιά της Ηλιούπολης, εκεί όπου οι δύο καλλιτέχνες μαζί με τους On The Road μας υποδέχτηκαν μέσα σε μια κατάμεστη από κόσμο σκηνή.

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, αφού τα φώτα χαμήλωσαν και οι κιθάρες κουρδίστηκαν, όλη η παρέα έγινε μια φωνή. Ο αγαπημένος μας καλλιτέχνης Βασίλης Καζούλης μας χάρισε αρκετά από τα τραγούδια που έχουμε χιλιοψιθυρίσει μέσα στα χρόνια όπως το «Αν ήσουν άγγελος», «Κοπέλες για λίγο» αλλά και το «Τελευταίο πλοίο για την Αμοργό», ενώ οι ξένες επιρροές του από Bob Dylan αλλά και Mama's and the Papa's μας έβαλαν σε μια διαφορετική διάθεση άκρως νοσταλγική. Μαζί του στην σκηνή βρέθηκαν οι εξαιρετικοί μουσικοί Δημήτρης Χατζηδημητρίου (πιάνο και φωνητικά), ο Μιχάλης Μήτος (κρουστά) και ο Ρωμανός Φασούλης (κιθάρα). Επίσης επί σκηνής τον συντρόφευσε φωνητικά με τη γλυκύτατη φωνή της η Νεφέλη Φασούλη, η οποία μας μάγεψε επίσης με το βιολί της.

 

 

Η σκυτάλη πέρασε, όπως ήταν αναμενόμενο, στο Νίκο Ζιώγαλα, που τον έχουμε παρακολουθήσει φέτος με το Λάκη Παπαδόπουλο και το Γιάννη Γιοκαρίνη αλλά και με τους πιο νέους Greeklish Babylon. Αυτή τη φορά συνδυάστηκε επί σκηνής με τους εκπληκτικούς, ταλαντούχους On The Road. Με το μισό συγκρότημα να το έχουμε δει προ λίγης ώρας παρέα με τον Καζούλη, έμελλε να συναντήσουμε ξανά και να μας ενθουσιάσει για ακόμα μία φορά ο Παρασκευάς Θεοδωράκης (τον είχαμε απολαύσει το χειμώνα στα τραγούδια του Άσιμου, στο αφιέρωμα για το Νικόλα Άσιμο «Αγαπάω κι αδιαφορώ»).

Με μεγάλη χαρά απολαύσαμε τα country – rock ακούσματα των On The Road, δύο νέοι πλην έμπειροι μουσικοί, ερχόμενοι από τη «μακρινή» Θεσσαλονίκη, ένα εκρηκτικό ντουέτο που με μεγάλη μαεστρία κατάφεραν να ταιριάξουν τις συνθέσεις τους σε ένα πρόγραμμα όπου η παράδοση συναντά το μοντέρνο ήχο. Παρέα με τον Νίκο Ζιώγαλα, τραγούδησαν για «μια σταρ του σινεμά» και φυσικά για τη «Βασιλική». Απολαύσαμε επίσης το Νίκο Ζιώγαλα να τραγουδάει για πόλεις που γνωρίζει «Βέροια, Θεσσαλονίκη, Αθήνα» αλλά και για «μπόρες» που πάντοτε περνάνε. Ισορρόπησε με μεγάλη αλήθεια με απίστευτες ομολογουμένως ενορχηστρώσεις ανάμεσα στους παραδοσιακούς και ροκ ήχους, τις ινδιάνικες φωνές του Παρασκευά Θεοδωράκη που μιλούν για τη γη, τον έρωτα και τη ζωή. Στο πιάνο ο Δημήτρης Χατζηδημητρίου μας καθήλωσε με τη δεξιοτεχνία του και η συνέχεια είναι σίγουρη και καθ' όλα επιτυχημένη για τους On The Road!

Με τη σειρά να μην αλλάζει είδαμε και στο δεύτερο μέρος πρώτα το Βασίλη Καζούλη και έπειτα το Νίκο Ζιώγαλα, με διαλείμματα για τις πιο φρέσκες φωνές του Παρασκευά, του Δημήτρη και της Νεφέλης. Στη σκηνή κλήθηκε επίσης η Ερωφίλη, που τη γνωρίζουμε από το Τρίφωνο, για να μας ταξιδέψει με την υπέροχη φωνή της και να μας συγκινήσει με την ερμηνεία της στο «Τι να θυμηθώ».

Κι ενώ η βράδια έφτανε στο τέλος της, ο ρομαντικός Βασίλης, ο διαχρονικός, ο αγαπημένος, ξαναπήρε τη θέση του στη σκηνή δίπλα στο Νίκο Ζιώγαλα και παρέα όλους τους υπόλοιπους νεαρούς καλλιτέχνες που πραγματικά μας ενθουσίασαν και μας τράβηξαν την προσοχή, μας συντρόφευσε μέχρι το τέλος αυτής της παράστασης με μερικές ακόμα μελωδίες, από εκείνες που ομορφαίνουν τις καρδιές σαν παλιές αναμνήσεις... και με μορφή μικρού παιδιού και πλέον μόνο με ένα γιουκαλίλι να δίνει το ρυθμό, μας αποχαιρέτησε υπό την μελωδία του "Can't help falling in love with you". Χωρίς δόση υπερβολής, ομολογώ πως είδα μια υπέροχη και καλοδουλεμένη παράσταση, φτιαγμένη με περίσσια αγάπη και ενθουσιασμό για ό,τι νέο και παλιό...