"Διάφανα... Υπόγεια"

Τους γνωρίσαμε στην δεκαετία του '90. Έμελλε να φτάσουμε στο 2013 για να τους δούμε και μαζί. Για δυο μόνο εμφανίσεις ο Θάνος Ανεστόπουλος από τα Διάφανα Κρίνα και τα Υπόγεια Ρεύματα βάζουν την ψυχή τους στη σκηνή του Σταυρού του Νότου για να μας εκπλήξουν και να μας βάλουν στη διαδικασία να ροκάρουμε, βλέποντας παράλληλα το πώς σκέφτονται τα τραγούδια τους, από την πλευρά του δημιουργού. Όλες οι σκέψεις τους, όλα τους τα συναισθήματα απεικονίζονται σε αυτές τις ελάχιστες ώρες πάνω στη σκηνή.

 Όταν ο Θάνος Ανεστόπουλος εμφανίστηκε πάνω στη σκηνή, μου φάνηκε λίγο απρόσιτος, λίγο απόμακρος. Σκέφτηκα ότι, προφανώς, κάτι ήθελε να πει μ' αυτή του την συμπεριφορά αλλά ήταν εμφανές πως ο κόσμος δεν είχε εισπράξει αυτό που ίσως θα ήθελε ο καλλιτέχνης! Η ώρα που η φωνή του πλημμύρισε τον χώρο έφτασε. Μια φωνή οικεία, γνώριμη, που την έχουμε ακούσει όλοι. Ένα σύνθημα για να ξεκινήσουμε όλοι να σιγοτραγουδούμε μαζί της! Άρχισε λοιπόν να μας μιλάει για τη ζωή που μας έχουν αναγκάσει να ζούμε και αμέσως σκέφτηκα ''να... αυτό ήταν που τον καταβάλει". Βλέπει τη μάζα να μην δίνει σημασία σε αυτά που αυτός και κάποιοι άλλοι σαν κι αυτόν θέλουν να μας εκμυστηρευτούν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πολύ ωραία φράση που ακούστηκε από το στόμα του: ''τα τραγούδια μας... φοβούνται τα τραγούδια μας...". Για λίγο μου ακούστηκε λίγο... αναρχικό. Κατέληξα όμως ότι ήταν περισσότερο...ποιητικό. Αρκετές σκέψεις μπορούν και γεννιούνται μέσα από αυτή και μόνο φράση. Δεν άργησε να κερδίσει τον κόσμο με το ύφος τους, όταν ξεκίνησε να τραγουδάει. Φυσικά οι στίχοι του, το δυνατό του σημείο, μας αιχμαλώτισαν στην κυριολεξία.

Η σκυτάλη δόθηκε στα Υπόγεια Ρεύματα για να ξεκινήσουν την ιστορία για τις τσαλακωμένες μέρες. Με τα τραγούδια τους, παλιά και καινούρια, δικά τους και όχι. Με μια ακουστική, μια ηλεκτρική, ένα μπάσο, τύμπανα και φυσικά τη φωνή τους αλλά και το πάθος τους. Αυτό που ξεπηδά όταν τραγουδούν. Εκπληκτικές μελωδίες και φωνές, άλλοτε συγχρονισμένες, άλλοτε ελεύθερες και αυτόνομες μας οδήγησαν μακριά από αυτόν τον κόσμο με τραγούδια όπως το «θέλω να χάσω τον εαυτό μου»,  «σαν έρημα καράβια», «ο ξένος», «τρέμει η ζωή», «μέρες αργίας», «ασημένια σφήκα» και πολλά άλλα. Φυσικά δεν παρέλειψαν να αναφερθούν και στην πολύ επιτυχημένη συνεργασία τους με τον Θάνο Μικρούτσικο με τραγούδια όπως το «τους έχω βαρεθεί» και κάπως έτσι μας καλωσόρισαν με χαρά στον δικό τους κόσμο.

Στο πρόγραμμα πήρε θέση και ένα ακόμα τραγούδι- ποίημα πολύ όμορφο και αγαπημένο, «το παιδικό». Τα δύο συγκροτήματα - αλλά και μόνος του ο Θάνος Ανεστόπουλος – έχουν μελοποιήσει εξάλλου πολλούς ποιητές, μεταξύ των οποίων ο Κώστας Καρυωτάκης, ο Κωστής Παλαμάς, ο Γιώργος Σεφέρης, η Μαρία Πολύδουρη, Μπίρμαν, ο Κώστας Τριπολίτης, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Μανώλης Αναγνωστάκης και πολλούς άλλους.

Ήταν μια βραδιά γεμάτη από ανθρώπους που θέλουν να ξεφύγουν από την ρουτίνα της καθημερινότητας, από ποιητές ξεχασμένους που μας ζητούν να τους θυμόμαστε. Από αυτούς, που μπορούν να κάνουν ένα στίχο να είναι στάση ζωής. Δεν έλειψαν βέβαια και αυτοί που η μουσική είναι ο μόνος τρόπος που έχουν για να μπορούν να εκφράζονται... Και πόσο όμορφο μπορεί να είναι να εκφράζεις την αλήθεια σου, τα συναισθήματα σου, τις σκέψεις σου με αυτό τον τρόπο!

Δείτε φωτογραφίες και videos από την εμφάνιση των Υπόγειων ρευμάτων με τον Θάνο Ανεστόπουλο.

Φωτογραφία κειμένου: Γιάννης Μαργετουσάκης (yiannis margetousakis photography)

Φωτογραφίες & Video: Kostas Scrom

• Ο Γιάννης Αγγελάκας στο Fuzz
• Οι Χαΐνηδες στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου