Έρχονται να αλλάξουν τα δεδομένα στις νύχτες του Αθηναϊκού κοινού…

«Γκαγκαν γκαγκαν, φωνάζανε οι πιτσιρικάδες στις αλάνες. Γκαγκαν  γκαγκαν, που σημαίνει είμαστε εδώ, μαζί, αποφασισμένοι να νικήσουμε τις δυσκολίες», είχε πει  ο Δ. Σαββόπουλος. Γκαγκαν γκαγκαν … «Γκαγκαντίν – Οι γενναίοι της νύχτας», μια παράσταση που ξεκινάει κινηματογραφικά και με λίγο… καραόκε!

Κι ενώ η  Δέσποινα Μπουγιατιώτη  αναζητά τον τρίτο εθελοντή για να τραγουδήσει,  ξεχωρίζει ανάμεσα στο κοινό τον άνθρωπο ορχήστρα, για άλλους «ένα τρελλό», κατά κόσμον τον Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλο. Σε πρώτη φάση τον βλέπουμε με την κιθάρα του να τραγουδάει κομμάτια από τους προσωπικούς του δίσκους. Θα μας εκπλήξει βέβαια αργότερα με το πολύπλευρο ταλέντο του και θα θαυμάσουμε το εξαιρετικό παίξιμο του στο  βιολί και το  τρομπόνι. 

Η ορχήστρα ετοιμάζεται και υπό τη μελωδία του «Καραγκιόζη» εμφανίζεται  ο Διονύσης Σαββόπουλος. Θα ακολουθήσει  ο Σάκης Μπουλάς και αφού ανταλλάξουν δυο κουβέντες και μας πουν και δυο τραγούδια, μια κοπέλα, που παίρνει τη θέση της στη σκηνή, χορεύει κλακέτες. Η Σοφίτα, όπως συστήνεται, θα εκπλήξει το κοινό με τη φωνή της και το χορό και τελικά θα πάρει τα ενθαρρυντικά σχόλια του Σαββόπουλου.

Κάποιος όμως έπρεπε να έχει ήδη φανεί, αλλά ο Σαββόπουλος και ο Μπουλάς τον ψάχνουν απεγνωσμένα. Τελικά ο Γιάννης Ζουγανέλης θα κάνει την είσοδο του από το κοινό. Δικαιολογείται για την καθυστέρησή του, λέγοντας πως είχε πέσει σε πορεία. Εκεί είδε κάποια συνθήματα, που του προκάλεσαν εντύπωση και σαφέστατα δεν παραλείπει να αναφερθεί σ’ αυτά. «Ακάκιε τα μοιρολόγια να είναι ντίσκο», μας λέει ότι έγραφε σ’ ένα πανό και αυτό είναι μόνο η αρχή. Με πειράγματα προς όλους, κοινό και συναδέλφους, με τραγούδια, που μόνο ο ίδιος μπορεί να ερμηνεύσει με απερίγραπτο και μοναδικό τρόπο, μένει στο νούμερο ένα για τη σάτιρα και το αστείρευτο χιούμορ του.

Η σύμπραξη Ζουγανέλη - Μπουλά δεν αργεί να συμβεί και αφού κουράζονται να μιλάνε για τα αυτιά του δεύτερου, αρχίζουν να κράζουν τα μούτρα του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Κάπως έτσι προλογίζεται και η εμφάνιση του τελευταίου στην σκηνή.  Οι διάλογοι μέχρι αυτό το σημείο, όπως και θα συνεχίσει να γίνεται μέχρι το τέλος της παράστασης, πλαισιώνονται από πολλά, πάρα πολλά τραγούδια. Τραγούδια, που σε κάνουν να γελάσεις, να ταξιδέψεις, να πωρωθείς, να ερωτευτείς, να αναρωτηθείς και προβληματιστείς. Ή μήπως τελικά όλα αυτά τα ποικίλα τραγούδια πλαισιώνονται από τα σκετσάκια, που έχουν ακριβώς τον ίδιο αντίκτυπο στο θεατή; Δεν έχω καταλήξει, αλλά λίγη σημασία έχει.

Σημασία έχει «να θερμαίνεται η καρδιά και η βούληση με τις συντροφιές. Χωρίς τον άλλον είμαστε ένα τίποτα. Χρειαζόμαστε τη συντροφιά, την φωτιά της και το τραγούδι της», όπως λέει και ο Δ. Σαββόπουλος.  Έτσι λοιπόν «Τιτανικός», «Συννεφούλα», «ένας σουλτάνος στη Βαβυλωνία και η γυναίκα», «στο καφέ του χαμένου χρόνου», «θαλασσογραφία», «ένας Τούρκος στο Παρίσι», «άγγελος εξάγγελος», «έλα ψυχούλα μου», «και τι ζητάω», «ζεϊμπέκικο (Μ' αεροπλάνα και βαπόρια)» είναι ένα μικρό δείγμα από τα κομμάτια, που ακούμε κάθε Παρασκευή και Σάββατο  στην Ακτή Πειραιώς.

Στο πρόγραμμα παίρνουν θέση και τραγούδια του Νίκου Παπάζογλου. Τα ερμηνεύει ο  Σαββόπουλος, αφού εξιστορεί τη γνωριμία τους και  ο χώρος γεμίζει από συγκίνηση. Οι εκπλήξεις όμως δεν τελειώνουν εδώ. Η συμφωνία για να βρεθεί ο Σαββόπουλος σε αυτή την παράσταση ήταν να συμπεριλάβουν στο πρόγραμμα  και Καβάφη. Έτσι και γίνεται! Η ηθοποιός Δέσποινα Μπουγιατιώτη, που απαγγέλλει το «Απολείπειν ο θεός Αντώνιον»,  ξεγυμνώνει όλο το ταλέντο της και είμαι σίγουρη ότι δύσκολα θα ξαναδείτε τέτοια απαγγελία… 

Οι χοροί ας κρατήσουν… Εγώ θα κλείσω κάπου εδώ. Θα σας προετοιμάσω  βέβαια λέγοντας ότι όταν συναντιούνται στην σκηνή οι Δ. Σαββόπουλος, Λ. Μαχαιρίτσας, Γ.Ζουγανέλης και Σ. Μπουλάς, το αποτέλεσμα είναι αναμενόμενα και επιεικώς τέλειο. Με τα σκετσάκια, που κάνουν το γέλιο να είναι ασυγκράτητο, με τραγούδια διαχρονικά, που συγκαταλέγονται στα μεγάλα κομμάτια της ελληνικής μουσικής, με τους εξαιρετικούς μουσικούς και με τα εκπληκτικά και προσεγμένα σκηνικά  θα έχετε όλα τα κομμάτια για να συμπληρώσετε το παζλ για ένα αξέχαστο, ξεχωριστό, πλήρες, υπέροχο βράδυ.

Δε λέω άλλα. Είπα ήδη αρκετά. Να πάτε να το δείτε και μην παρεξηγηθείτε στο τέλος, όταν ο Ζουγανέλης σας πει «άντε φύγετε από δω!!!». Μάθετε και τι ώρα ξεκινάει ο εκκλησιασμός την επομένη… Ρωτάει να ενημερωθεί «για να πάμε να ρίξουμε καντήλια»!

Δείτε φωτογραφίες από την παράσταση «ΓΚΑΓΚΑΝΤίΝ – Οι γενναίοι της νύχτας».

• Ο Θεολόγος Κάππος στον Σταυρό του Νότου Club
• Ο Πέτρος Συνοδινός και ο Νίκος Καλλίνης στο Cabaret Voltaire