Κυριακή 9 Οκτωβρίου και το ραντεβού έχει δοθεί στα γνωστά λημέρια της οδού Ηπείρου, για ένα από καιρό αναμενόμενο live, από αυτά που δεν επιτρέπεται να χάσεις και που αν πας δε γίνεται να μην περάσεις καλά. Άμεση ευθύνη γι' αυτό έφεραν φυσικά οι symphonic/gothic metal οικοδεσπότες της βραδιάς Moonspell, μαζί με τους ιταλούς The Foreshadowing και τους σουηδούς Eleine.

Το ποδαρικό επί σκηνής έκαναν οι symphonic metallers Eleine, ανάβοντας τα αίματα με λίγο πιο κυριολεκτικό τρόπο απ' ό,τι εννοούμε συνήθως, καθώς το αφαιρετικό, ανατολίτικο outfit της τραγουδίστριας Eleine παράλληλα με την oriental κινησεολογία και τη γενικότερα θελκτική σκηνική της παρουσία κέντρισε άμεσα το ενδιαφέρον και την προσήλωση του κοινού. Όχι πως η μουσική τους ήταν λιγότερο καλή, καθώς αν και το σχήμα μετρά μόλις πέντε χρόνια ζωής και ένα άλμπουμ, δεν είναι καθόλου τυχαίο που συνοδεύει τις παλιές πλην εμβληματικές καραβάνες των Moonspell στο Ευρωπαϊκό τους tour. Με την Eleine στο μικρόφωνο, τον Rikard Ekberg στην κιθάρα και τα growls, τον David Eriksson στα τύμπανα, τον Sebastian Berglund στα πλήκτρα και τον Andreas Mårtensson στο μπάσο, οι Eleine εκ Σουηδίας μας χάρισαν τη δυνατή εμπειρία να θαυμάσουμε εκ του σύνεγγυς το ομώνυμο πόνημα τους, καθώς και ένα ακυκλοφόρητο κομμάτι, ενώ έκλεισαν την εξαιρετική εμφάνιση τους με το τελευταίο τους single "Break Take Live".

Σειρά είχαν να μας εκπλήξουν οι gothic/doom metallers The Foreshadowing, από την Ιταλία. Αν και με πιο μαζεμένη σκηνική παρουσία (έξι άτομα γαρ επί σκηνής), οι ForeshAdowing ξεδίπλωσαν στο σανίδι του Κυττάρου το σκοτεινό και επιβλητικό υλικό τους από τα 4 άλμπουμ που έχουν να επιδείξουν στη δεκάχρονη πορεία τους, εκ των οποίων το "Seven Heads Ten Horns" που κυκλοφόρησε μόλις πριν λίγους μήνες είχε, όπως ήταν λογικό, την τιμητική του. Μπορεί οι επιρροές από Katatonia να μην κρύβονται, ωστόσο διαφοροποιούνται με τον πιο doom χαρακτήρα της μουσικής τους που, αν και μερικές φορές σου δίνουν την αίσθηση ότι "κάπου το έχεις ξανακούσει", παρ' ολ' αυτά σε κερδίζουν μουσικά.

Κάπως έτσι έφτασε και η σειρά του τιμώμενου σχήματος της βραδιάς, για μια εμφάνιση που ήταν ήδη προδιαγεγραμμένη από τους φανς του είδους ως το καλύτερο live της χρονιάς. Και μάλλον δεν έπεσαν έξω... Οι "Τιμώμενοι" Moonspell, μιας και πέρυσι συμπλήρωσαν 20 χρόνια από το ουσιαστικό ξεκίνημα τους με την κυκλοφορία του Wolfheart, έχουν κάνει μια διόλου ευκαταφρόνητη μουσική πορεία όλα αυτά τα χρόνια, για να φτάσουν σήμερα να θεωρούνται ένα από τα κορυφαία gothic σχήματα παγκοσμίως. Από το κατά γενική ομολογία επιδραστικότατο Irreligious (που φέτος συμπληρώνονται επίσης 20 χρόνια από την κυκλοφορία του), μέχρι το σκοτεινό Memorial, κι από το βαρύ Night Eternal μέχρι το πιο "εκλεπτυσμένο" Extinct που κυκλοφόρησε πέρυσι, πραγματικά δεν υπήρχαν λάθος επιλογές για την setlist της Κυριακής.

Παρ' ολ' αυτά υπήρχε κάτι το πολύ ωραίο στη setlist που επιλέχθηκε: Τα κομμάτια από το τελευταίο άλμπουμ Extinct, για το οποίο περιοδεύουν αυτόν τον καιρό οι Moonspell, δεν επικράτησαν στο live αλλά ήταν απόλυτα ισορροπημένα με κομμάτια από το Irreligious, δίνοντας έτσι μια προοπτική της πορείας του συγκροτήματος από την Πορτογαλία. Ακούστηκαν κλασικές κομματάρες όπως το Opium, το Awake, το Ruin & Misery κ.α. από Irreligious, αλλά και το Breathe (με το οποίο άνοιξαν τη συναυλία), το The Last of us, το Malignia κ.α. από το Extinct, που αν και ο ήχος του ίσως διαφοροποιήθηκε λίγο από τα προηγούμενα albums, ωστόσο αγκαλιάστηκε εξίσου από τον κόσμο. Φυσικά, από το live δε θα μπορούσαν να λείψουν και κομμάτια από άλλα άλμπουμ που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα, όπως το Vampiria, το Night Eternal ή το Alma Mater με το οποίο έκλεισαν τη συναυλία... για να επανέλθουν στο encore με άλλα τρία κομμάτια, στο παραπάνω μοτίβο: Everything Invaded (The Antidote, 2003), The future is dark (Extinct, 2015) και Fullmoon Madness (Irreligious, 1996).

Από τα ωραία στιγμιότυπα της βραδιάς ήταν και η από κοινού ερμηνεία του Luna με τη Maxi Nil (ex Elysion, Jaded Star). Ίσως κάποιοι να περίμεναν την Eleine ως guest σ' αυτό το κομμάτι, αλλά προσωπικά μ' άρεσε ιδιαίτερα η επιλογή της Maxi, ως μια από τις καλύτερες φωνές στον χώρο της female-fronted symphonic metal σκηνής στην Ελλάδα. Και μπορεί τα φωνητικά να μην ήταν και τόσο καθαρά για κανένα συγκρότημα κατά τη διάρκεια της συναυλίας, αλλά η γενικότερη οπτικο-ακουστική εμπειρία που δημιουργούν οι Moonspell σε κάθε εμφάνιση τους είναι τόσο έντονη και επιβλητική που δε σου αφήνει περιθώρια να μην την απολαύσεις. Απόδειξη αυτού ήταν και το θερμότατο κοινό που δε σταμάτησε να τραγουδά και να εκφράζει τη λατρεία του απέναντι στο πορτογαλικό σχήμα.

Τους Moonspell τους είχα δει για πρώτη φορά πριν καμιά δεκαριά χρόνια - όταν περιόδευαν για τον απίστευτο δίσκο που ακούει στο όνομα The Antidote - και ήταν από τις συναυλίες που μου είχαν εντυπωθεί αρκετά ώστε να τη θυμάμαι ακόμα, λόγω της εκρηκτικής ενέργειας του Fernando Ribeiro αλλά και των υπόλοιπων μελών επί σκηνής. 10 χρόνια μετά, στο live της 10ης Οκτωβρίου στο Κύτταρο, ήταν όπως τους θυμόμουν και ακόμα καλύτεροι! Till next time...

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Κυβρικοσέος

• 1st Athens Ska! Festival @ AN Club
• Ocean Wisdom & Constantine the G Live @ Passport Κεραμεικός